1. ضخامت دریچه بدن:
در مقایسه با شیر پروانه فلنگ الکتریکی، دریچه پروانه الکتریکی کمی نازک تر است. دو انتهای بدن دریچه را نمی توان با فلنگ ها به هم متصل کرد. فقط چند سوراخ پیچ راهنمای وجود دارد. شیر توسط مجموعه ای از پیچ و مهره ها به فلنگ انتهای لوله متصل می شود که معمولاً برای قطرهای لوله باریک یا مکان های محدود در انتهای لوله مناسب است. مزیت این است که جدا کردن آن آسان است، هزینه دریچه کم است، و فضا کوچک است، اما نقطه ضعف این است که مشکلی با یک سطح آب بندی وجود دارد، و دو سطح آب بندی باید از هم جدا شوند.
2. بدن شیر متفاوت است:
شیرهای پروانه ای فلنگ دار الکتریکی دارای فلنگ هایی در هر دو انتهای بدن دریچه هستند. هنگامی که با فلنگ های خط لوله متصل می شوند، عملکرد آب بندی قابل اعتمادتر از دریچه های پروانه الکتریکی است. آن ها معمولاً در مناسبت هایی با قطر بزرگتر یا فشارهای بالاتر مورد استفاده قرار می گیرند، اما هزینه آن ها بیشتر از شیر پروانه الکتریکی است.
3. طرح های مختلف:
پیچ و مهره های دریچه پروانه فلنگ الکتریکی معمولاً طولانی تر هستند. در دماهای بالا، انبساط پیچ ها ممکن است باعث نشت شود، بنابراین در شرایط دمای بالا برای لوله های قطر بزرگ مناسب نیست. به عنوان مثال شیر پروانه ویفر را نمی توان در انتهای خط لوله استفاده کرد و باید به پایین دست از هم پاشید، زیرا هنگام disassembling فلنگ پایین دست، شیر پروانه ای فلنگ دار الکتریکی سقوط خواهد کرد. برای از هم جدا شدن باید بخش کوتاهی ساخته شود. شیر پروانه فلنگ الکتریکی مشکلات فوق را ندارد اما هزینه آن بیشتر است.
